Ostatnie komentarze
|
|
Borne Sulinowo Strzelnica do broni krótkiej |
|
Grzegorz Małyszczuk (2020-12-29 23:43:44)
P08 to nie Walther tylko Parabellum. Walther miał oznaczenie P38. Natomiast na zdjęciu widzimy strzelanie z pistoletu Parabellum konstrukcji Georga Lugera.
|
|
|
Strumiany Cmentarzysko kurhanowe |
|
Jazzek (2020-12-28 15:35:51)
Przydałby się dokładniejszy opis, w szczególności granice cemntarzyska.
|
|
bonczek_hydroforgroup (2020-12-28 15:39:14)
W którym dokładnie jest to miejscu zdjęcia?
|
|
vetinari (2020-12-28 16:40:31)
Te kropeczky, naprawo od centre kadru.
|
|
vetinari (2020-12-28 17:01:12)
Jeścze tylko dodam takką ciekawostke, chyba 60 km na zachód się znajduje podobne cmentarzysko, pochodzące z początku naszego wieku, tz +- ☺☺☺
|
|
Maniek D (2020-12-28 20:14:18)
Wieku czy tysiąclecia? To cmentarzysko jest dość duże, zdewastowane przez prace leśne i tak zajmuje obszar ok 800m/300m. Jest ich tu w okolicy kilka, równie duże w okolicy wsi Osina, przez kurhany jedzie kolej na wschód od wsi.
|
|
vetinari (2020-12-28 20:22:14)
Wieku, tz źe obecnie tam te kurchany mają 2023 lat ☺☺☺ Tz, tam kdzie moja Izka kopala....U takych rzeczy źe by datować jest potrzebne paru rzeczy. Keramika jest dobrym elementem do epoky czy kultury...natomiast datowanie za pomocą izotopów promieniotwórczych ma swoje granice i potrzebujeś material organiczny, którego wlaśnie w kurchanach niemasz. I potym pozostaje jeścze Dendrochronologia i warstwy w których się coś znalazlo....Tam kdzie Izka pracowala odnaleźono pare bronzowych rzeczy zloty wisiorek i pól skieletu kobiety. I tym ię bylo za co zlapacz i konkretnie datować.
Jeden z mojich kolegów zostal kiedyś wezwany do mieszkania kdzie umarl(naturalną śmiercia) czlowiek który się zajmowal szukaniem po polach z detektorem. Jego mieszkanie bylo wypelnione jego znaleziskami. Kolega jako historik mial ocenić wartoścz tych rzeczy. Powiedzial im po przeglądzie tych skarbów, źe są poprostu bez wartośczowe dla muzea i ze względów historicznych, bo poprostu nik niewiedzial kdzie je wykopano. Te rzeczy mialy wartoścz tylko materialu z którego byly zrobione. Opróć monet, ale tych tam bylo tylko paru. Dla tego jest waźna dokumentacjia przy kaźdym znalezisku.
|
|
slawekh (2020-12-28 22:16:33)
I tu się zdadzam w całośći.
|
|
vetinari (2020-12-28 22:26:34)
Czasami mi się marzy o znaleźeniu jakiegoś skarbu, i zwlaścza o tym dilemtu ile oddam państwu, i ile zostawie dla siebie....ale niemając detektor ani szczęście, to jedynny skarb który posiadam jest moja Izka ☺
|
|
slawekh (2020-12-28 23:17:07)
Nie mając szczęścia ? A żona ?:))
|
|
vetinari (2020-12-28 23:18:39)
No wlaśnie to jest moja Izka ☺☺☺ mój skarb z nad morza ☺☺☺
https://fotopolska.eu/1732134,foto.html
|
|
Maniek D (2020-12-29 23:01:13)
To pewnie można scalić obiekt z cmentarzem ewangelickim w tej samej miejscowości, choć ewangelicki może okazać się starszym. No ale... tak to bywa.
|
|
|
Borne Sulinowo Zespół pokoszarowy |
|
legion (2015-09-05 10:16:10)
Schneidemuhler Strasse to współczesna ulica Wyszyńskiego. Pozwoliłem sobie dopisać zdjęcie do ulicy Wyszyńskiego.
|
|
Kubaa (2020-12-29 22:58:13)
Warto byłoby dodać znaczniki do widocznych budynków. Jutro zrobię nowy skan i jak ładnie wyjdzie, to podeślę link do podmiany.
|
|
|
Borne Sulinowo Fotopolanie w akcji |
|
vetinari (2020-12-29 11:33:55)
Śmialo moźna powiedzieć Darku, źe w tym roku dzial "Fotopolanie w akcji" wypelnileś prawie w calości ☺☺☺ gratulacjie ☺☺☺
|
|
legion (2020-12-29 13:50:17)
W pierwszej połowie stycznia planujemy kolejny wypad, ale tym razem na mało jeszcze zbadany Odcinek B. - Baldenburg (odcinek północny) Pozycji Pomorskiej na północ od Białego Boru. Podobno schrony zachowane w dobrym stanie (tyle, że pozbawione wszystkiego co metalowe). W okresie wegetacji roślin trudno je odnaleźć i obfocić ale jak nie ma liści to powinno się wszystko udać. Oby tylko pogoda dopisała :) Oczywiście nie rezygnuję z bunkrów na poligonie Gross Born (jeszcze kilkanaście zostało do "zdobycia" :), ale na poligon wrócę chyba dopiero w lutym. W takich wyprawach najważniejsza jest logistyka a nad tym elev07 już pracuje :)))
|
|
a%3A2%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A11%3Bi%3A1%3Bs%3A18%3A%22zachodniopomorskie%22%3B%7D%7D
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Pogorzelica. Ośrodek wypoczynkowy "Bursztyn".
Pocztówka KAW.
Plaża w Ustroniu Morskim - widok ogólny.
Ogólny widok na boczną elewacjie domu przy Sikorskiego 5. Kiedyś się tu znajdowala Poczta, obecnie dom prywatny.
Kolejny punkt sprzedaźy. Po prawej stronie w widocznej przybudówce blaszanej się znajduje jeden z kolowrotków sluźących do sciągania albo byciągania kuterów.
|
|
1 2 3 4 |
|
|
|
proszę czekać...
| Najnowsze opisy obiektów |
|
|
| Biurowiec muzeum |
| Szczecin |
|
Pochodząca z 1912 r. kamienica przy ul. Niemierzyńskiej 18 od lat stoi pusta. Kiedyś mieściła się tam dyspozytornia, pomieszczenia techniczne zajezdni, a na piętrach mieszkania. Wkrótce ten pustostan stanie się częścią rozbudowanego muzeum. Powstanie tam nowa wystawa interaktywna, znajdą się pomieszczenia edukacji muzealnej, sala konferencyjna. Dodał: Mariusz Brzeziński, 2020-12-29 21:40:00 |
|
|
| Pozycja Pomorska - Odcinek B. - Baldenburg (odcinek północny) |
| Biały Bór |
|
Odcinek B. - Baldenburg (Biały Bór) - odcinek północny, odcinek ciągnie się wzdłuż zachodniego brzegu jeziora Łobez, od północnego krańca miejscowości Biały Bór aż za przesmyk pomiędzy jeziorami Łobez i Cieszęcino.
Schrony na tym Odcinku znajdują się w dobrym stanie - nie zostały wysadzone. Wewnątrz zachowały się napisy eksploatacyjne, niestety, zostały pozbawione płyt pancernych oraz innych metalowych przedmiotów jak drzwi i elementy wyposażenia.
Między jeziorem Łobez a jeziorem Cieszęcino schrony są cofnięte i położone wyżej względem pozostałych z powodu planowanej tu autostrady Berlin - Królewiec, której północna nitka miała przebiegać przez przesmyk.
Na całym Odcinku dobrze zachowały się umocnienia polowe oraz duża ilość wykopów na schrony drewniano - ziemne.
Dodał: legion, 2020-12-29 19:55:17
więcej  |
|
|
| Żołnierza Polskiego 1 |
| Szczecin |
|
Szary Zamek (niem. Graues Schloß) – nieistniejąca kamienica, która znajdowała się na narożniku dzisiejszego placu Żołnierza Polskiego i alei Niepodległości, na północno-zachodnim obrzeżu osiedla Stare Miasto, w dzielnicy Śródmieście.
Historia
Szary Zamek wzniesiono w latach 1904–1905 na miejscu dwupiętrowych zabudowań koszar, istniejących w latach 1729–1903. Na parterze mieściły się punkty handlowe oraz restauracje i kawiarnie. W hełmie wieńczącym narożnik znajdował się taras widokowy.
Kamienica została zbombardowana wskutek nalotu na Szczecin brytyjskich sił Royal Air Force 5/6 stycznia 1944 r. Z powodu znacznych zniszczeń budynek rozebrano jeszcze przed zakończeniem II wojny światowej. Na przełomie lat 60. i 70. XX wieku na miejscu Szarego Zamku powstały dwa bliźniacze wieżowce według projektu Aliny Bursze, Teodora Bursze, Stanisława Płoskiego i Romana Szymborskiego.
Opis
Kamienica była obiektem czterokondygnacyjnym, narożnym. Fasada od strony placu Żołnierza Polskiego była sześcioosiowa, przy czym dwie środkowe osie znajdowały się w ryzalicie zwieńczonym trójkątnym szczytem ze sterczynami. Do obu stron ryzalitu przylegały balkony. Narożniki budynku miały formę kanciastych wież pokrytych hełmami z iglicami. Fasady bocznych skrzydeł budynku były 8-osiowe. Trzy skrajne osie pierwszego i drugiego piętra obydwu bocznych skrzydeł umiejscowiono w wykuszach. Budynek pokrywał mansardowy dach, który nad frontem budynku zaakcentowano wieżą z dwuczęściowym hełmem przedzielonym przezroczem.
Źródło: Szary Zamek w Szczecinie Autorzy: Szczecinolog Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Dodał: mag , 2020-12-29 00:14:25
więcej |
|
|
| Pomnik poległych w I wojnie światowej |
| Łobez |
|
W południowo-zachodniej części Łobza, w parku leśnym, górującym nad łobeskim cmentarzem, zachowały się fragmenty kompozycji przestrzennej upamiętniającej pamięć mieszkańców Łobza poległych w czasie I wojnie światowej. Założenie to powstało z inicjatywy dawnych mieszkańców miasta, którzy postanawiali uczcić pamięć poległych i postawić im pomnik na specjalnie usypanym do tego celu kopcu. Projekt pomnika opracowała pracownia berlińskiego rzeźbiarza Fritza Richtera-Elsnera. Całość budowy została sfinansowana z dobrowolnych darowizn i zbudowana w czynie społecznym w latach 1925/26. Od stojącej niegdyś na szczycie kolumny, zwieńczonej figurą wspartego na mieczu rycerza, pomnik nosi nazwę Wzgórza Rolanda (Zygfryda, Gotfryda). Na uroczystym otwarciu, które miało miejsce 1 sierpnia 1926 r. obecny był między innymi wicekonsul Rzeczpospolitej Polskiej Witold Kolanowski
Pomnik wraz z postumentem mierzył 10,5 m i był widoczny z każdego punktu miasta. W okresie II wojny światowej i w latach 70-tych ubiegłego wieku został zniszczony, ale całe założenie jest nadal czytelne. Samo wzniesienie (dziś ma ok.100 m) zostało częściowo usypane w czynie społecznym. Niemieckie źródła podają, że w ciągu 4.850 godzin pracy przeniesiono w tym celu 1.360 metrów sześciennych ziemi.
Całość pomnikowego założenia nawiązywała do legend i sag mitologii germańskiej, zawartych w pieśniach „Eddy” – pochodzących z XII. Na wzgórzu uformowano cztery tarasy połączone ze sobą schodami (środkowymi i bocznymi). Poszczególne tarasy, określane, jako kręgi, tworzyły tematyczną całość. Na każdym poziomie ustawiono kamienne kompozycje tworzące „megalityczne grobowce”, „groty”, „bramy” i ławy. Części pokryta jest płaskorzeźbami i znakami runicznymi. Najniższy taras poświęcony był pamięci przodków. Na samym środku stał „dolmen”, w którego wnętrzu miało znajdować się dziedzictwo ojców, czyli przeróżne „starożytne militaria”. Poziom drugi – wspólnota rodowa. Tu zachował się m.in. głaz z symbolicznym rytem wilka. Taras trzeci – baśni i legend – poświęcony zwłaszcza tym przekazywanym ustnie z ojca na syna podaniom. Tutaj stały przeróżne karły, trolle, urny i inne rekwizyty. Poziom czwarty – krąg ofiarny składający się z siedmiu czworokątnych kolumn, na których umocowano tablice z nazwiskami 208 poległych mieszkańców Łobza (wśród nich trzy nazwiska polskie). Pośrodku na wysokiej kolumnie wznosił się nadnaturalnej wielkości pomnik wojownika. Miał nim być stawiany od średniowiecza na rynkach wielu, nie tylko niemieckich miast, symbol rycerskiego prawa – Roland. Oprócz kamiennych kompozycji, symboliki dopełniały specjalnie nasadzone drzewa – sosny (smutek i samotność), świerki (życie i odrodzenie), jesiony i graby (długowieczność i duma). Sam Roland jest postacią historyczną, był frankijskim hrabią, należał on do grona wybitnych rycerzy i wodzów Karola Wielkiego. Podczas powrotu z hiszpańskiej wyprawy przeciw Saracenom w 778 r. dowodził tylną strażą wojsk francuskich. W czasie przejścia przez Pireneje oddział Rolanda został napadnięty w wąwozie przez oddziały uzbrojonych Basków i zabity razem z całym swoim oddziałem. Z biegiem lat postać Rolanda obrosła legendą, stał się on wzorem chrześcijańskiego rycerza i czołowym bohaterem epiki rycerskiej, a także uosobieniem ówczesnego ideału świeckiego, za jakiego uważano dobrego rycerza. Pomniki Rolada stoją obecnie między innymi w: Brandenburgu, Perlebergu, Calbe, Bremie, Środzie Śląskiej i Rydze, której Roland jest patronem.
W dniu 27 grudnia 2017 r. marszałek województwa Olgierd Geblewicz i burmistrz Łobza Piotr Ćwikła podpisali umowę umożliwiającą rozpoczęcie prac renowacyjnych. Koszt inwestycji 1.247.920,10 zł. Urząd Marszałkowski wyasygnuje 1.060.732,07 zł w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego województwa zachodniopomorskiego na lata 2014-2020 oś „Naturalne otoczenie człowieka”, działanie 4.01 „Dziedzictwo kulturowe” zadanie pn. „Rewaloryzacja Wzgórza Rolanda w celu przywrócenia funkcji turystyczno – rekreacyjnej Parku Miejskiego w Łobzie”. Wysokość dofinansowania na poziomie 85 % kosztów kwalifikowanych. W ramach projektu planowana jest budowa oświetleniowej i zasilającej instalacji wewnętrznej w Parku Miejskim, remont drogi dojazdowej do Wzgórza Rolanda i rewaloryzacja Wzgórza Rolanda, poprzez odrestaurowanie elementów małej architektury. Dzięki funduszom unijnym, obecnie zaniedbany teren ma zmienić się w Park Miejski, przy zachowaniu jego historycznego charakteru.
Realizacja przedsięwzięcia planowana jest w okresie od kwietnia do końca października 2018 r.
W ramach rewaloryzacji Wzgórza Rolanda planuje się wykonanie szeregu prac, zatwierdzonych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, związanych z konserwacją kamienia, wzmocnieniem murów kamiennych, murów oporowych, renowacją stopni schodów wykonanych z lastryka. Przewidywane są również prace związane z oczyszczeniem terenu z wtórnych drzew i krzewów, odsłonięciem (z warstwy humusu) pierwotnych posadzek i krawężników. U podnóża, w sąsiedztwie cmentarza, zaprojektowano duży teren rekreacyjny z ławkami parkowymi i oświetleniem parkowym do korzystania przez mieszkańców miasta. Planuje się udostepnienie komunikacyjne terenu wzgórza poprzez przywrócenie bramy prowadzącej z cmentarza. Ponadto planuje się skomunikowanie działki z pozostałą częścią założenia parkowego poprzez naturalne ścieżki z nawierzchni wodoprzepuszczalnej. Teren wzgórza zaopatrzono w oświetlenie parkowe na słupach i gruntowe, umożliwiające korzystanie z parku po zmierzchu. Ponadto zostaną umieszczone tablice informacyjno-edukacyjne przedstawiające faunę i florę, a także historię powstania Wzgórza Rolanda. Dokona się nowych nasadzeń zieleni, zgodnie z projektem urządzenia zieleni.
Rewaloryzowany teren stanie się doskonałą ofertą edukacyjno-rekreacyjną nie tylko dla mieszkańców Łobza. Ze względu na fakt, że Wzgórze Rolanda stanowi dziedzictwo kulturowe Pomorza, odwiedzający w różnych grupach wiekowych, będą mogli dowiedzieć się więcej o historii ziemi łobeskiej i jej poprzednich mieszkańcach. Ponadto teren ten będzie atrakcyjnym miejscem wypoczynku i spacerów dla wszystkich odwiedzających.
Źródło
Dodał: vetinari, 2020-12-28 23:37:43
więcej |
|
|
Jedyne zachowane skrzydło zniszczonej w czasie wojny kamienicy przy ul. Roosevelta 1. Dodał: Szczecinolog, 2020-12-28 17:58:28 |
|
|
| Cmentarzysko kurhanowe |
| Strumiany |
|
Ponad 100 kurhanów odkryli archeolodzy w woj. zachodniopomorskim
W lesie niedaleko miejscowości Strumiany na wschód od Szczecina naukowcy odkryli ponad 100 nieznanych dotąd kopców. Znalezisko było możliwe dzięki analizie danych pozyskanych z lotniczego skanowania laserowego (ALS).
„Kurhanów mogło być więcej, ale część zapewne uległa zniszczeniu w czasie prac leśnych – wyjaśnia odkrywca Grzegorz Szalast, doktorant w Katedrze Archeologii Uniwersytetu Szczecińskiego.
Badacz wyróżnił 114 regularnych kopców tworzących trzy wyraźne skupiska. Ich wymiary mieszczą w granicach ok. 6-8 m średnicy oraz 0,4-0,7 m wysokości. Po wykryciu potencjalnego stanowiska archeologicznego naukowiec poddał analizie dawne i współczesne mapy topograficzne tego regionu. „Dzięki temu mogłem wykluczyć XIX-XX-wieczne pochodzenie tych form” – mówi Szalast.Naturalne pochodzenie odkrytych nasypów poddali w wątpliwość specjaliści z Zakładu Geomorfologii Morskiej Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Szczecińskiego.
W lipcu archeolodzy z Katedry Archeologii Uniwersytetu Szczecińskiego na zlecenie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków udali się w teren, aby zweryfikować swoje przypuszczenia dotyczące tajemniczych obiektów. Wykopaliskami kierował prof. Grzegorz Domański.
"Badania jednoznacznie potwierdziły antropogeniczność zarejestrowanych form, niestety nie potrafimy nadal dokładnie określić czasu ich wzniesienia" - mówi Szalast.
Wbicie przez archeologów łopaty w ziemię poprzedziły badania georadarowe zrealizowane we współpracy ze szczecińską firmą geodezyjną GISPRO Sp. z o.o. Niestety w przypadku wybranego kurhanu wyniki okazały się niejednoznacznie. „Na echogramach widoczne było jedynie oczekiwane zróżnicowanie warstw gleby, co też, jak pokazał przebieg badań, było spowodowane brakiem jakichkolwiek konstrukcji w obrębie nasypu” – zaznacza archeolog.
Dalsze analizy danych z lotniczego skaningu laserowego dla tego regionu przyniosły kolejne interesujące dla naukowców spostrzeżenia. Okazało się, że na drugim brzegu rzeki Iny, w odległości ok. 3 km, położone są znacznie większe kopce. Ich wymiary osiągają ok. 10-25 m średnicy a wysokość waha się od 3 do 5 m.
„Być może zasadne jest powiązanie ich z doniesieniami Martina Wehrmanna - badacza historii Pomorza z 1894 roku, który pisał wówczas, iż pastor Juhr z Poczernina miał przekazać do zbiorów muzealnych naczynia ceramiczne pochodzące z okolicznych kurhanów z grobami w skupiskach kamiennych. Do dziś ich lokalizacja pozostawała nieznana” – opowiada Szalast.
Dane z lotniczego skanowania laserowego wykorzystane do wykrycia kopców pochodzą z projektu ISOK - Informatycznego Systemu Osłony Kraju przed nadzwyczajnymi zagrożeniami. Dzięki temu archeolog nie musiał wykonywać kosztownych nalotów nad interesującym go obszarem. Raz pozyskane informacje można wykorzystać zarówno w celach naukowych, jak i do zarządzania kryzysowego. Jednak zdaniem archeologów, dane te należy traktować z ostrożnością, gdyż nie zostały przygotowane pod kątem analiz archeologicznych. Stąd nie zawsze nadają się do wykorzystania przez badaczy najstarszej przeszłości.
Źródło
Dodał: vetinari, 2020-12-28 16:46:32
więcej |
|
|
| Kościół św. Wojciecha |
| Okole |
|
Świątynia św. Wojciecha znajduje się na uboczu wsi, przy polnej drodze prowadzącej w kierunku jez. Głębsko. Zbudowana została w 1914 roku na skraju płaskowyżu. Wokół porastają stare drzewa, a od strony głównego wejścia i skarpy, wysokie i dorodne krzewy, co powoduje, że kościół widoczny jest dopiero z bliskiej odległości.
Nawa jest jednoprzestrzenna oparta na rzucie prostokąta. Na jej osi znajduje się trzykondygnacyjna wieża o rzucie kwadratu. Zwieńczona została dachem namiotowym, a w górnej partii niewielką sygnaturką. Pod wieżą znajduje się kruchta. Tutaj też po prawej stronie wejścia, ustawiona została ośmioboczna chrzcielnica. Na osi nawy przykrytej pochyłym sufitem z uwydatnieniem drewnianej konstrukcji wieszarowej dachu, znajduje się ostrołukowe przesklepienie (łuk tęczowy), a za nim miniaturowe prostokątne prezbiterium. Prezbiterium rozświetla umieszczone na osi ołtarza potrójne ostrołukowe okno, w którym środkowe jest dwukrotnie wyższe od bocznych. Po prawej stronie znajduje się drewniana ambona z niezależnym wejściem od strony zakrystii, a po lewej obraz przedstawiający patrona świątyni.
Nawę oświetlają po trzy pary ostrołukowych podwójnych okien z okulusem. Każde okno od strony elewacji wkomponowane zostało w ostrołukową blendę. Od tej strony ściany rozrzeźbiają cztery dwuskokowe przypory.
Nawa główna przykryta została dwuspadowym dachem z dachówki ceramicznej, która od strony zachodniej jest już mocno poprzerastana mchem.
Kościół został poświęcono dopiero 23 czerwca 1996 r.
Dodał: legion, 2020-12-28 16:38:28
więcej |
|
|
We wsi znajduje się murowany, neoklasycystyczny dwór z 1892 r wybudowany w miejscu starszego obiektu, który był otoczony ogrodem. W drugiej połowie XIX w., ogród znajdujący się obok dworu stopniowo przekształcono w mały park krajobrazowy, który ozdabiało małe jeziorko przylegające od południowego wschodu.
Dodał: legion, 2020-12-28 16:30:13 |
|
|
| Wyzwolenia 30-44 |
| Szczecin |
|
Mister Szczecina 1968 r, Dodał: Szczecinolog, 2020-12-28 15:11:49 |
|
Polska
woj. woj. zachodniopomorskie
Prev
|
